دانشگاه ادیان و مذاهب
  ورود به سامانه
نام کاربری
 
وب سایت دانشگاه
سامانه جامع آموزش
سامانه آموزش مجازی
پست الکترونیک
کلمه عبور
AR EN FA
 
آخرین مطالب

چشمه اندیشه‌ات پرجوش باد

 
تاریخ انتشار: 1398/11/15    

چشمه اندیشه‌ات پرجوش باد

حامد عبداللهی سفیدان دانشجوی دکتری تصوف و عرفان اسلامی دانشگاه ادیان و مذاهب در یادداشتی به مناسبت بیماری استاد رضا بابائی از استادان عرصه قلم و نویسندگی دست به قلم برده و به تجلیل از استاد خود پرداخته است.

 

از روزی که پایم به کلاس نویسندگی‌اش باز شد، دوازده سالی می‌گذرد. گام به گام می‌فهمیدم نوشتن، ریختن واژه‌های سیاه به روی کاغذهای سفید نیست؛ یاد گرفتم نوشتن، روی دیگر اندیشیدن است. هرچند شاگرد شایسته‌ای نبودم اما او بود که نوشتن را برایم «نوشتن» کرد. با او بود که فهمیدم خدا را نباید در کتاب‌ها و قیل‌وقال‌ها جست. دانستم که هیچ کالای زمینی و آسمانی، بهای انسانیتِ  انسان نیست. راستی و درستی و انصاف را نه با پندهای پدرانه و پندارهای استادانه که از منش و رفتارش آموختم.

بابایی نشان داد جستارنویسی قالبی تفننی و تفریحی نیست. جستارهای او جامه‌ای بود که بر قامت پیام‌های ژرف و جدی دوخته بود. او از «آئین قلم» گفت و یادمان داد چگونه «بهتر بنویسیم». «ترنم‌ قرآن‌ در سیره‌ معصوما‌ن‌» را زمزمه کرد و «حکا‌یت‌ پا‌رسا‌یا‌ن» را به گوشمان ‌خواند. برای او «قرآن کتاب زندگی» است و عاشورا «رستاخیز خون و خرد». «دین‌ و دین‌داری» را در مدار «دیانت و عقلانیت» می‌داند و «اعجاز بیانی قرآن» را می‌فهمد و «پیش‌‌شرط‌ها‌ی پژوهش‌ در علوم‌ دینی» را می‌شناسد. از «پیشوای مؤمنان» می‌نویسد و از «دین‌شناسی حافظ» و ماجرای «مولوی و قرآن» می‌گوید. «یا‌دداشت‌ و گفتا‌ره‌ها‌ی خا‌رج‌ از نوبتِ» او «پیوند جان و جانان» است «زیر گنبد نجوا».

این روزها رضا بابایی پنجاه‌وششمین سال زندگی‌اش را پنجه‌درپنجه بیماری آغاز کرد. در این سال‌ها جز آنکه بسیار بخواند و نیک بیندیشد و سودمند بنویسد و سالم زندگی کند، کاری نکرد؛ چه روزهای کودکی‌اش که در نانوایی پدرش گذشت چه شب‌های نوجوانی‌اش که پشت در مدرسه‌های علمیه مشهد روز کرد چه روزگار جوانی‌اش که بین صفحه‌های کتاب‌ها و جبهه‌های جنگ به رفت‌وآمد سپری شد و چه حالا در میان‌سالی‌اش که چشم‌درچشم صفحه نمایشگرِ رایانه‌اش به نوشتن و خواندن می‌گذراند.

رضا بابایی در اوج فشار درد و رنج بیماری روی تخت بیمارستان زمزمه می‌کرد:

شب غم‌های سعدی را مگر هنگام روز آمد

که تاریک و ضعیفش چون چراغ صبحدم کردی

با همه اینها او حق ندارد! او حق ندارد «وصیت اول و آخر» بنویسد. او که در تلخ‌ترین روزها، در دل‌ شاگردان جوانش بذر امید می‌کاشت و رنج و بغض مردمان سرزمینش را پشت چشم‌های نگرانش پنهان می‌کرد، این روزها حق ندارد واژه «وصیت» را بر زبان براند. ما از او نگاه به دوردست‌ها را یاد گرفته‌ایم و باید شکیبایی و بدرقه مهمان ناخوانده بیماری را نیز از او بیاموزیم؛ او که از زبان مولانا می‌گفت:

خون ما بر غم حرام و خون غم بر ما حلال/ هر غمی کو گرد ما گردید شد در خون خویش


برچسب ها : حامد عبداللهی سفیدان, رضا بابائی, دانشگاه ادیان و مذاهب

نظرات
نام *
پست الکترونیک *
متن *

دانشگاه ادیان و مذاهب


نشانی: ایران - قم - پردیسان
تلفن: 32802610 25 98+
فکس: 32802627 25 98+
کد پستی: 3749113357
صندوق پستی: 37185 - 178
پست الکترونیکی: info@urd.ac.ir
سامانه پیامکی: 3000135789

دانشکده ها

دانشکده شیعه شناسی
دانشکده ادیان
دانشکده مذاهب
دانشکده فلسفه
دانشکده زن و خانواده
دانشکده عرفان
دانشکده رسانه و ارتباطات

خدمات فناوری اطلاعات

سامانه جامع آموزش
سامانه آموزش مجازی
سامانه پذیرش دانشجو
سامانه اتوماسیون اداری
پست الکترونیک
جستجو در کتابخانه
کتابخانه دیجیتال

بیانیه رسالت

دانشگاه ادیان و مذاهب، نخستین دانشگاه تخصصی ادیان و مذاهب در ایران، برخاسته از حوزه علمیه، ضمن شناخت ادیان و مذاهب و تعامل و گفت و گو با پیروان آنها با تکیه بر مشترکات، در جهت همبستگی انسانی، تقویت صلح، کاهش آلام بشری، گسترش معنویت و اخلاق و معرفی عالمانه اسلام بر اساس آموزه های اهل بیت علیهم السلام به پژوهش و تربیت نیروی انسانی متخصص اقدام می نماید.

طراحی، توسعه و پشتیبانی: کویر سبز